jak rozstać się z akustykiem

Byłem przed chwilą w sklepie odświeżyć sobie pamięć i pograć chwilę, na Casio GP500. Kiedyś (dość dawno) grałem na GP300 i jakoś słabo go zapamiętałem.

W każdym razie: klawiatura jak dla mnie, jest trochę za lekka i ciut za mało kontrolowana. Wolę kawaiowską z modelu CA97/CS11, która dla mnie jest bardziej wyczuwalna ale pewnie to kwestia upodobań. jeden woli lżej, drugi ciężej.
Klawisze są wykonane z drewna, tylko dlaczego pokrycie białych klawiszy jest aż tak gładkie i śliskie, przypominające niemal plastik?!

Brzmienia (sygnowane przez C.Bechstein): Berlin, Hamburg i Vienna rzeczywiście odbiegają od reszty cyfrowej syntezy czy modelingu (tak to chyba teraz się nazywa) i brzmią akustycznie i dość wyraźnie różnią się od siebie. Berlin najbardziej podobał mi się w środku a zwłaszcza w górnej średnicy, jest najbardziej śpiewny. Hamburg najładniej, długo wybrzmiewał na sustainie a Vienna najbardziej podobała mi się w basie. Wszystkie trzy brzmienia w większej fakturze akordowej nie buczą i nie zlewają się w jedną nierozpoznawalną plamę dźwięku jak to niestety jest w Kawaiu. Brzmienie tu jest selektywne.

Ja jednak jakoś nie złapałem z tym instrumentem synergii, nie zaistniała jakaś chemia pomiędzy nami (chyba w głównej mierze przez klawiaturę). Osobiście nie wydałbym takich pieniędzy na ten instrument ani też na Kawaia CA97 lub CS11 ale w Kawaiu już paluszki chciały mi biegać po klawiaturze, o tak.

Jak widać, wszystko kwestia własnych preferencji, dlatego trzeba samemu ogrywać instrumenty.

P.S. Nadal twierdzę, że ciągle daleko tym wspaniałym wynalazkom do przeciętnego pianina akustycznego.
_________________